شناسه خبر: 30985
تاریخ انتشار:۱۳۹۵ پنج شنبه ۴ شهريور، ساعت 10:13
تاریخ بروزرسانی:۱۳۹۵/۶/۴

توافقنامه همکاری
جمهوری اسلامی ایران
و
جمهوری ترکیه
در خصوص
موضوعات تامین اجتماعی

 

 

با توجه به تمایل دولت جمهوری ترکیه و دولت جمهوری اسلامی ایران در خصوص گسترش روابط میان دو کشور (که از این پس “طرفین قرارداد نامیده می شوند”) دو کشور در حوزه تامین اجتماعی بشرح ذیل توافق نموده اند:
بخش یکم
مقررات کلی

ماده (1)
تعریف اصطلاحات

(1) اصطلاحات بکار گرفته شده در این توافقنامه بشرح ذیل تعریف شده اند:

الف) کشور:
در ارتباط با ترکیه، جمهوری ترکیه؛
در ارتباط با ایران، جمهوری اسلامی ایران

ب) قوانین:
حقوق، مقررات و آئین نامه های مرتبط با برنامه های تامین اجتماعی تصریح شده در پاراگراف ماده 2 این موافقت نامه؛

پ) “مقام ذیصلاح”:
در ارتباط با جمهوری ترکیه، وزارت کار و تامین اجتماعی،
در ارتباط با جمهوری اسلامی ایران، وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی

ت) “سازمان ذیصلاح”:
سازمان بیمه ای مسئول اجرای قوانین ذکر شده در ماده 2 این توافقنامه و ارائه کننده مزایا

ج) “سازمان”:
سازمان مسئول اعمال قوانین ذکر شده در پاراگراف 1 ماده 2 این توافقنامه؛

چ) “فرد بیمه شده”:
شخصی که موضوع قانون ذکر شده در ماده 2 این توافقنامه بوده و می باشد.

ح) “مدت زمان بیمه”:
مدت زمانی که حق بیمه بر اساس قوانین تصریح شده در ماده 2 این توافقنامه پرداخت شده و یا پرداخت شده تلقی می گردد.

خ) “مزایا و مستمری ها”:
کلیه مزایا و مستمری ها شامل کلیه مولفه های آن از بودجه عمومی و هم چنین کلیه افزایش ها، ارزش گذاری مجدد کمک هزینه ها یا کمک هزینه های تکمیلی، و مزایای مقطوع بجای مستمری ها قابل پرداخت هستند، مگر آن که بگونه ای دیگر در این توافقنامه ذکر شود.

د) “محل اقامت”: محل اقامت دائم؛

ذ) “محل سکونت”: محل اقامت موقت؛

ر) “عضو خانواده”: 
اشخاصی که بر اساس قوانین بکار گرفته شده توسط سازمان ذیصلاح به عنوان عضو خانواده تعریف شده و یا شناخته می شوند.

ز) “مزایا بگیر”:
اشخاصی که بر اساس قوانین بکار گرفته شده طرفین قرارداد به عنوان مزایا بگیر تعریف شده یا شناخته می شوند.

ژ) “بازمانده”:
اشخاص و فرد ذینفعی که بر اساس قوانین بکار گرفته شده طرفین قرارداد به عنوان بازمانده تعریف شده یا شناخته می شود.

(2) هر اصطلاحی که در این توافقنامه تعریف نشده است دارای همان معنایی می باشد که در قوانین طرفین قرارداد به آن اطلاق شده است.

ماده (2)
قوانین بکار گرفته شده در توافقنامه

(1) این توافقنامه بر اساس قوانین ذیل جاری می شود:
الف) در ارتباط با جمهوری ترکیه:
a) از کار افتادگی، سالمندی، بازمانده، حوادث ناشی از کار و بیماری های حرفه ای، بیمه بیکاری، و بیمه های بیماری و بارداری بر اساس بیمه های درمانی دولتی در رابطه با افراد استخدام شده طبق قرارداد اشتغال توسط یک یا چند کارفرما؛

b) از کار افتادگی، سالمندی، بازمانده، حوادث ناشی از کار و بیماری های حرفه ای، بیمه بیکاری، و بیمه های بیماری و بارداری در رابطه با افراد خویش فرما که بطور مستقل و بدون قرارداد اشتغال بکار مشغول هستند؛

c) از کار افتادگی، سالمندی، بازمانده و بیمه های بیماری و بارداری بر اساس
بیمه های درمانی دولتی بر حسب افراد شاغل در سازمان های دولتی؛

d) از کار افتادگی، سالمندی، فوت، حوادث ناشی از کار و بیماری های حرفه ای، بیمه بیکاری، و بیمه بیماری و بارداری بر اساس بیمه های درمانی دولتی بر حسب افراد شاغل در این صندوق ها.

ب) در ارتباط با جمهوری اسلامی ایران:
a) .............................
b) .............................
c) .............................
d) .............................

(2) این توافقنامه هرگونه اصلاح، تجدید نظر یا جایگزینی و یا تکمیل قوانین تصریح شده در پاراگراف 1 این ماده توسط قوانین دیگر را در بر می گیرد.

(3) بکار گرفتن این توافقنامه در خصوص قوانین مرتبط با یک برنامه جدید تامین اجتماعی یا یک شاخه جدید بیمه اجتماعی باید از طریق انعقاد یک توافقنامه جدید میان طرفین قرارداد برای تحقق این امر صورت گیرد.

ماده (3)
دامنه پوشش این توافقنامه

مفاد این توافقنامه، افرادی که مشمول قوانین یکی از طرفین قرارداد و یا هر دو طرف قرارداد بوده اند یا در حال حاضر مشمول قوانین هر یک از طرفین قرارداد می باشند را بهمراه اعضاء خانواده و بازماندگانشان در بر می گیرد، مگر آن که بگونه ای دیگر در این توافقنامه ذکر شود.

ماده (4)
تساوی رفتار

افرادی که در کشور هریک از طرفین قرارداد بطور دائم اقامت دارند و مشمول مفاد این توافقنامه می شوند از همان حقوق و تعهداتی برخوردارند که توسط قوانین طرف قرارداد به افرادی که در آن کشور بطور دائم اقامت داشته و بر همان اساس به عنوان اتباع آن کشور محسوب می شوند ارائه می شود، مگر آن که بگونه ای دیگر در این توافقنامه ذکر شود.

ماده (5)
ارائه مزایا به افراد ی که در کشور دیگری اقامت دارند

مزایای اعطایی بر اساس قوانین طرف قراردادی که مسئول پرداخت مزایا می باشد باید به همان میزان به افرادی که مشمول ماده 3 این قرارداد می باشند پرداخت شود، حتی هنگامی که این افراد در کشور طرف دیگر قرارداد اقامت دارند. در مواردی که این افراد در کشور ثالثی مقیم می باشند، مزایا باید بر اساس قوانین کشور طرف قراردادی که مسئول پرداخت مزایا می باشد پرداخت گردد، مگر آن که بگونه ای دیگر در این توافقنامه ذکر شود.

ماده (6)
کاهش، تعلیق و لغو مزایا

افرادی که مشمول این توافقنامه می باشند نباید موضوع قوانین طرفین قرارداد مبنی بر کاهش، تعلیق یا کسر مزایا هنگام دریافت همزمان مزایا از سازمان های ذیصلاح هر دو طرف قرار داد قرار گیرند.


بخش دوم
قوانین اجرایی

ماده (7)
مقررات عمومی

به غیر از مواردی که در این توافقنامه ذکر شده است:

(1) افراد شاغل در کشور هریک از طرفین قرارداد یا خویش فرمایانی که در هر یک از کشورهای طرفین قرار داد اشتغال دارند، بنا به نوع اشتغال، مشمول قوانین کشور طرف قراردادی قرار می گیرند که در آن مشغول بکار هستند، حتی اگر در کشور طرف دیگر قرارداد اقامت داشته و یا اگر کارفرمایشان یا محل قانونی شرکت کارفرمایشان در کشور طرف دیگر قرارداد قرار دارد.

(2) کارکنان دولت و سایر افراد مشابه از هر دو طرف قرارداد باید مشمول قوانین طرف قراردادی شوند که در دولت آن اشتغال دارند.

(3) فردی که در شعبه و یا نمایندگی دائمی موسسه ای در کشور طرف قراردادی که محل قانونی شرکت در آن نمی باشد اشتغال دارد مشمول قوانین کشور طرف قراردادی می شود که این شعبه یا نمایندگی دائمی در آن قرار دارد.

ماده (8)
انتقال موقت

اگر فردی که در کشور هر یک از طرفین قرارداد بکار اشتغال دارد از سوی کارفرمایش جهت انجام کار معینی بطور موقت به دیگر کشور طرف قرارداد انتقال می یابد، باید بر حسب آن اشتغال و تا سقف 24 ماه و مادامیکه وضعیت خود را به عنوان کارگر دستمزد بگیر حفظ کرده است مشمول قوانین کشور طرف قرارداد اول قرار گیرد. اگر فرد خویش فرمایی که در یکی از کشورهای طرف قرارداد اشتغال دارد جهت انجام کار خود بطور موقت به دیگر کشور طرف قرارداد انتقال یابد، باید مشمول قوانین کشور طرف قرارداد اول به مدت حداکثر تا سقف 24 ماه قرار گیرد. این مدت زمان در هر دو مورد ممکن است بصورت مشروط و با تائید مقامات ذیصلاح هیات های تعیین شده از سوی مقامات طرفین، قرارداد تمدید شود.
ماده (9)
کارکنان مراکز حمل و نقل بین المللی

فردی که یکی از اعضاء پرسنل مسافرتی و یا پروازی موسسه ای می باشد که بصورت اجاره ای یا با مسئولیت خود، خدمات حمل و نقل بین المللی را برای مسافران یا کالا از طریق زمینی، راه آهن، هوایی یا دریایی انجام می دهد و محل قانونی شرکت آن در دیگر کشور طرف قرارداد می باشد مشمول قوانین آن طرف قرارداد می باشد.

ماده (10)
خدمه و کارگران شاغل در کشتی ها

(1) فردی که در کشتی اشتغال داشته و آن کشتی با پرچم کشور یکی از طرفین قرارداد تردد می نماید مشمول قوانین آن کشور طرف قرارداد می باشد.

(2) اگر فردی در یک بندر یا آبهای سرزمینی کشور طرف قرارداد اشتغال داشته، اما جزو خدمه کشتی نبوده، و عهده دار بارگیری، تخلیه بار و تعمیر کشتی می باشد که با پرچم دیگر کشور طرف قرارداد تردد می نماید و یا مسئولیت نظارت بر فعالیت های فوق را بر عهده دارد مشمول قوانین کشور طرف قرارداد آن بندر یا آن آبهای سرزمینی می باشد.

3) شاغلین در کشتی حامل پرچم یکی از طرفین قرارداد که برای این اشتغال از فردی که محل قانونی شرکت یا محل سکونت وی در کشور طرف دیگر قرارداد می باشد، حقوق و دستمزد دریافت کند، درصورت سکونت در کشور طرف دیگر قرارداد و با توجه به پرداخت دستمزد از سوی شخص کارفرما و به منظور اجرای قوانین فوق مشمول قوانین آن کشور می باشند.

ماده (11)
مقامات رسمی کنسولی و ماموریت های دیپلماتیک

مقامات رسمی کنسولی و اعضای ماموریت های دیپلماتیک هر یک از طرفین قرارداد و مستخدمین هر یک از این سمت ها در بخش خصوصی که به ماموریت های دیپلماتیک در کشور طرف قرارداد اعزام شوند، مشمول قوانین طرف اعزام کننده می باشند.
افراد مندرج در بند یک این ماده، اگر به عنوان پرسنل محلی اشتغال داشته باشند، مشمول قوانین کشور میزبان طرف قرارداد می باشند. هر چند، آنها از حق انتخاب درخواست تبعیت از قوانین دولت استخدام کننده (کارفرما) ظرف مدت 3 ماه از تاریخ استخدام برخوردار هستند، مشروط بر اینکه جزو اتباع دولت استخدام کننده (کارفرما) طرف قرارداد باشند.

ماده (12)
موارد استثناء

اعمال موارد استثناء بر مفاد 7 الی 11 این موافقتنامه با در نظر گرفتن قوانین قابل اجرا برای یک فرد یا گروهی از افراد، منوط به موافقت مرجع ذیصلاح هر یک از طرفین قرارداد می باشد.

بخش سوم
مقررات خاص

فصل اول
مزایای درمانی، بیماری و بارداری

ماده 13
تجمیع سوابق پرداخت حق بیمه

(1) طبق قوانین هر یک از طرفین قرارداد، در صورتی که دریافت مزایا، منوط به تکمیل یک دوره زمانی پرداخت حق بیمه باشد، سازمان یا موسسه ذیصلاح کشور متبوع طرف قرارداد باید مدت زمان تکمیل پرداخت حق بیمه را طبق قوانین طرف دیگر قرارداد در نظر بگیرد و در صورت عدم انطباق زمانی دوره مذکور، مدت زمان سابقه تکمیل پرداخت حق بیمه طبق قوانین طرف اول قرارداد لحاظ می گردد.
(2) در خصوص کمک هزینه نقدی روزانه ایام بیماری و بارداری،تجمیع سوابق ذکر شده در بند یک این ماده، تنها در صورتی موثر واقع می گردد که فرد مربوطه در کشور طرف قرارداد - محل کار و کسب درآمد - تحت پوشش قوانین بیمه قرار گرفته و تشکیل پرونده بیمه داده باشد.

ماده (14)
کار یا اقامت موقت در کشور طرف دیگر قرارداد

(1) در شرایطی که کارفرما، فرد بیمه شده را برای مدت زمانی موقت جهت انجام وظیفه ای خاص به ماموریتی اعزام نماید، در صورت بیماری هر یک از اعضای خانواده بیمه شده در محل ماموریت، باید هزینه و مزایای بیمه درمانی، بیماری و بارداری از سوی کشور طرف قرارداد اعزام کننده و محل قانونی شرکت کارفرما پرداخت گردد.
(2) در صورتی که کارگر بیمه شده فعال تحت قوانین کشور طرف قرارداد و اعضای خانواده آنها که در محل ماموریت بیمه شده اصلی اقامت دارند، در طول اقامت در کشور طرف دیگر قرارداد (محل ماموریت) به معالجات درمانی فوری و اورژانسی نیاز داشته باشند، باید هزینه و مزایای بیمه درمانی، بیماری و بارداری، از سوی کشور طرف قرارداد اعزام کننده بیمه شده اصلی، پرداخت گردد.
(3) کارکنان بیمه شده اصلی مشمول قوانین یکی از طرفین قرارداد و اعضای خانواده آنها که در کشور طرف دیگر قرارداد سکونت دارند، و مزایای بیمه درمانی، بیماری و بارداری خود را از سازمان یا موسسه یکی از طرفین قرارداد دریافت می کنند، باید مزایا را همچنان از همان محل دریافت کنند. مشروط بر اینکه فرد مزایا بگیر پیش از بازگشت به کشور طرف دیگر قرارداد، از سازمان یا موسسه ذیصلاح، مجوز کسب کند. در صورت ارائه گواهی تائیدیه پزشکی مبنی بر مساعد نبودن وضعیت سلامتی فرد مربوطه برای مسافرت به کشور طرف دیگر قرارداد، درخواست کسب مجوز، پذیرفته نخواهد شد.
(4) احراز حق دریافت مزایا، طول مدت مزایا و اعضای خانواده مشمول دریافت مزایا بر طبق قوانین کشور طرف قرارداد و کشور محل بیمه شدن فرد تعیین می شود، در حالیکه روش و میزان مزایا بر طبق قوانین کشور طرف قرارداد  محل اقامت فرد مزایا بگیر تعیین می شود.


ماده (15)
مزایای درمانی اعضای خانواده تحت تکفل فرد بیمه شده

(1) اعضای خانواده فرد تحت پوشش مزایای درمانی قوانین کشور طرف قرارداد محل بیمه شدن فرد که در کشور طرف دیگر قرارداد سکونت دارند، باید مزایا را طبق قوانین کشور طرف قرارداد محل سکونت دریافت کنند،  حتی اگر مشمول قوانین مزایای بیمه درمانی کشور طرف قرارداد محل سکونت نباشند. هزینه های مزایای درمانی باید توسط سازمان یا موسسه ذیصلاحی تحت پوشش قرار بگیرد که اعضای خانواده فرد بیمه شده بر اساس عضویت بیمه شده اصلی در آن سازمان یا موسسه ذیصلاح، تحت پوشش بیمه قرار
گرفته اند.
(2) هنگامی که اعضای خانواده فرد بیمه شده مندرج در بند (1) این ماده ، در کشور محل اقامت خود - کشور طرف قرارداد و محل استقرار سازمان یا موسسه ذیصلاح- باقی بمانند و یا به آنجا نقل مکان کنند، باید مزایای درمانی خود را بر طبق قوانین همان کشور طرف قرارداد دریافت کنند.
(3) احراز حق دریافت مزایا، طول مدت مزایا و اعضای خانواده مشمول قوانین دریافت مزایا بر طبق قوانین کشور طرف قرارداد و کشور محل بیمه شدن فرد تعیین می شود، در حالیکه روش و میزان مزایا بر طبق قوانین کشور طرف قرارداد  محل اقامت فرد مزایا بگیر تعیین می شود.

ماده (16)
مزایای درمانی مستمری بگیران و خانواده های آنان

(1) مستمری بگیرانی که مستمری خود را تحت قوانین طرفین قرارداد دریافت می کنند و  همچنین اعضای خانواده آنها، مزایای درمانی خود را طبق مقررات کشور طرف قراردادی که در آن سکونت دارند، دریافت می کنند.
(2) مستمری بگیرانی که مستمری خود را بر اساس قوانین یک طرف قرارداد دریافت می کنند، و در کشور طرف دیگر قرارداد سکونت دارند و اعضای خانواده آنها، مشمول قوانین کشور طرف اول قرارداد هستند، همچنانکه شرایط دریافت مزایای مستمری آنها نیز بر طبق مقررات اجرایی و از محل هزینه های سازمان یا موسسه ذیصلاح، تعیین و پرداخت می گردد.
احراز حق دریافت مزایا، طول مدت مزایا و اعضای خانواده مشمول دریافت مزایا بر طبق قوانین کشور طرف قرارداد و کشور محل بیمه شدن فرد تعیین می شود، در حالیکه روش و میزان مزایا بر طبق قوانین کشور طرف قرارداد  محل اقامت فرد مزایا بگیر تعیین می شود.
(3) پیرو بند 2 این ماده، فرد مستمری بگیر و اعضای خانواده او که در کشور یکی از طرفین قرارداد سکونت دارند، در طول مدت سکونت موقت در کشور طرف دیگر قرارداد، در صورت نیاز فوری و اورژانسی به خدمات درمانی، مشمول دریافت مزایا بر طبق
هزینه ها و قوانین همان کشور طرف قرارداد می باشند.
(4) فرد مستمری بگیری که مستمری خود را طبق قوانین یکی از طرفین قرارداد  دریافت می کند و اعضای خانواده او، در صورت نیاز فوری و اورژانسی به خدمات درمانی در طول مدت سکونت موقت در کشور طرف دیگر قرارداد، باید مزایای درمانی خود را از محل هزینه های سازمان یا موسسه بیمه گزار خود دریافت کنند.

ماده (17)
وسایل کمک پزشکی ارتوپدی(پروتز و اروتز) و سایر مزایای درمانی گرانقیمت

وسایل کمک پزشکی ارتوپدی، پروتزها و سایر مزایای درمانی گرانقیمت،  به استثنای موارد فوری و اورژانسی، باید تحت نظارت و مجوز سازمان یا موسسه ذیصلاح تهیه شوند. فهرست این مزایا باید به متن تفاهم نامه اجرایی، ضمیمه شود.

ماده (18)
مزایای نقدی

(1) مزایای نقدی، مطابق با قوانین اجرایی سازمان یا موسسه ذیصلاح پرداخت می شود.
(2) با توجه به اینکه میزان مزایای نقدی بر مبنای تعداد اعضای خانواده و مطابق با قوانین هر یک از طرفین قرارداد تخصیص می یابد، سازمان یا موسسه ذیصلاح باید آن دسته از اعضای خانواده را که در کشور طرف دیگر قرارداد سکونت دارند را نیز مشمول دریافت همان میزان مزایای نقدی بنماید.

ماده (19)
بازپرداخت

سازمان یا موسسه ذیصلاح باید بازپرداخت مزایای درمانی را طبق مفاد 17،16،15،14 و 24 این تفاهم نامه و بر اساس فرآیند تعریف شده در تفاهم نامه اجرایی به سازمان یا موسسه بیمه طرف دیگر قرارداد بازپرداخت کند.

فصل دوم
مزایای بازنشستگی، ازکارافتادگی و بازماندگان

ماده (20)
تجمیع  سوابق حق بیمه

(1) طبق قوانین هر یک از طرفین قرارداد، اگر برخورداری از مزایا، مشروط به تکمیل دوره زمانی معینی از پرداخت حق بیمه باشد، سازمان یا موسسه بیمه گزار باید، در صورت نیاز، مدت زمان معین تکمیل پرداخت حق بیمه را با توجه به سوابق بیمه ای طرف دیگر قرارداد لحاظ نماید و درصورت عدم تقارن زمانی، آن مدت زمان تکمیل پرداخت حق بیمه را بر اساس قوانین خود محاسبه کند.
(2) اگر فردی بر اساس مفاد مندرج در بند یک این ماده، واجد شرایط دریافت مزایا نباشد، سازمان ها یا موسسات ذیصلاح باید سوابق تکمیلی پرداخت حق بیمه وی را که مطابق مقررات طرف ثالث و قرارداد تفاهم نامه تامین اجتماعی، تحت پوشش قرار گرفته است، در صورت عدم تقارن زمانی، جمع آوری و لحاظ  نمایند.
(3) اگر حق دریافت مزایا تحت قوانین هر یک از طرفین قرارداد، مشروط به تکمیل مدت زمان معین در یک شغل تحت پوشش یک طرح خاص یا در یک حرفه یا شغل ویژه ای باشد، صرفاً دوره زمانی تحت پوشش آن طرح مربوطه یا، در صورت عدم وجود چنین طرحی، در همان حرفه یا شغل، باید به تناسب برای تعیین شرایط برخورداری از این مزایا بر اساس قوانین طرف دیگر قرارداد در نظر گرفته شود.
(4) بر اساس قوانین کشور ترکیه، یک ماه پرداخت حق بیمه معادل 30 روز و یک سال معادل 360 روز می باشد.
(5) به منظور تعیین حق برخورداری از مزایا، تحت قوانین هر یک از طرفین قرارداد، تاریخ آغاز اولین روز کاری در کشور طرف دیگر قرارداد باید در نظر گرفته شود.
ماده (21)
سوابق حق بیمه کمتر از یک سال

(1) در صورتی که مجموع سوابق تکمیلی پرداخت حق بیمه تحت قوانین یکی از طرفین قرارداد، کمتر از 12 ماه باشد، مزایا پرداخت نخواهد شد، مگر اینکه طبق همان قوانین، حق قانونی دریافت مزایا بر مبنای همان میزان سابقه پرداخت حق بیمه وجود داشته باشد.
(2) پیرو بند یک این ماده، سازمان یا موسسه ذیصلاح طرف قرارداد، باید این دوره زمانی را برای احراز شرایط یا حفظ و احراز مجدد شرایط دریافت مزایا و تعیین میزان واقعی مزایا در نظر بگیرد، درصورتیکه این دوره زمانی بر اساس همان قوانین اجرایی تکمیل شده باشد.
ماده (22)
محاسبه مزایای نقدی

(1) اگر شرایط دریافت مزایا بر اساس قوانین هر یک از طرفین و بدون در نظر گرفتن مندرجات ماده 19 این تفاهم نامه تعیین شود، سازمان یا موسسه ذیصلاح کشور طرف قرارداد باید مزایا را صرفاً بر مبنای دوره تکمیل سوابق تحت قوانین اجرایی خود محاسبه کند.
(2) اگر فرد مربوطه، بر اساس قوانین هر یک از طرفین قرارداد و صرفاٌ با استناد به ماده 19 این تفاهم نامه، واجد شرایط دریافت مزایا باشد، سازمان یا موسسه ذیصلاح این کشور طرف قرارداد باید میزان مزایا را بر مبنای مندرجات مشروحه ذیل محاسبه کند:
الف) سازمان یا موسسه ذیصلاح باید میزان فرضی مزایا را با در نظر گرفتن مجموع سوابق تکمیلی حق بیمه بر طبق قوانین هر دو طرف قرارداد محاسبه کند، به نحوی که سوابق صرفاً تحت قوانین سازمان یا موسسه مجری تکمیل شده باشد.
ب) بر اساس مبلغ محاسبه شده بند فوق، میزان واقعی مزایا باید بر مبنای تناسب بین سوابق تکمیلی پرداخت حق بیمه بر طبق قوانین و مجموع دوره های زمانی پرداخت حق بیمه مورد نیاز محاسبه مزایا، احتساب گردد.

(3) در صورتی که مزایای تحت قوانین یکی از طرفین قرارداد بر اساس درآمد یا حق بیمه های پرداختی تحت قوانین حاکم بر طرف مذکور محاسبه گردد، سازمان ذیصلاح باید منحصراً درآمد یا حق بیمه های پرداختی تحت قوانین طرف مذکور را در نظر بگیرد.
(4) در صورتی که میزان مزایای نقدی منوط به تعداد افراد خانواده و مطابق با قوانین هرکدام از طرفین باشد، سازمان ذیصلاح موظف است تا اعضای ساکن در کشور طرف دیگر قرارداد را نیز مدّ نظر قرار دهد.

بخش سوم
غرامت فوت (هزینه کفن و دفن)

ماده (23)
تجمیع سوابق بیمه ای و غرامت فوت

(1) در صورتی که غرامت فوت تحت قوانین هر کدام از طرفین مشروط بر تکمیل سوابق بیمه ای باشد، سازمان ذیصلاح طرف مذکور باید در صورت لزوم نسبت به بررسی سوابق بیمه ای تکمیل شده طرف دیگر قرارداد اقدام نماید تا از بروز هرگونه تداخل جلوگیری به عمل آید.
(2) در صورتی که شخص بیمه شده تحت قوانین یک طرف قرارداد، در کشور طرف دیگر قرارداد فوت نماید، محل فوت وی، کشوری که در آن بیمه شده است در نظر گرفته خواهد شد و بازماندگان وی از غرامت فوت برخوردار خواهند گشت.
(3) در صورتی که شرایط برخورداری از غرامت فوت با قوانین هر دو طرف قرارداد مطابقت داشته باشد، تنها قوانین کشوری لحاظ می گردد که متوفی در آن سکونت داشته است.
بخش چهارم
حوادث و بیماریهای ناشی از کار

ماده (24)
مزایای درمانی

(1) هر شخص بیمه شده که در کشور هرکدام از طرفین قرارداد ساکن یا مقیم است و واجد شرایط دریافت مزایای حوادث و بیماریهای ناشی از کار می باشد، می بایست بر اساس قوانین  همان طرف قرارداد و با هزینه سازمان ذیصلاح کشوری که درآن بیمه شده است از مزایای درمانی برخوردار گردد.
(2) ارائه کمک هزینه تهیه اعضاء مصنوعی، ارتوپدی و دیگر موارد از این نوع باید با مفاد ماده 17 تفاهم نامه حاضر مطابقت داشته باشد.
(3) به منظور بازپرداخت هزینه مزایای ارائه شده بر اساس پاراگراف 1 ماده حاضر، مفاد ماده 19 باید لحاظ گردد.
ماده (25)
بیماری های حرفه ای

(1) در صورتی که دریافت مزایای بیماری های حرفه ای براساس قوانین یکی از طرفین قرارداد مشروط بر این باشد که بیماری مذکور برای نخستین بار در آن کشور مشاهده شده باشد، این شرایط حتی در صورتیکه بیماری برای نخستین بار در کشور طرف دیگر قرارداد نیز مشاهده شده باشد همچنان پا برجاست.
(2) در صورتی که ارائه مزایای بیماری حرفه ای بر اساس قوانین یکی از طرفین قرارداد مشروط بر این باشد که حرفه ی منجر به بیماری باید برای مدت زمان معینی باقی بماند، سازمان ذیصلاح طرف مذکور قرارداد باید در صورت لزوم دوره های سپری شده در حرفه مورد نظر را براساس قوانین طرف دیگر قرارداد نیز مد نظر قرار دهد.
ماده (26)
مزایای نقدی

(1) در صورتی که دریافت مزایای نقدی بابت بیماری حرفه ای دارای قوانین یکسانی برای هر دو طرف قرارداد باشد، این مزایا باید بر اساس قوانین طرف قراردادی پرداخت گردد که بیماری حرفه ای در کشور همان طرف رخ داده باشد.
(2) در صورتی که شخص بیمه شده تحت قوانین هرکدام از طرفین قرارداد، مزایای بیماری حرفه ای دریافت نموده و بیماری وی در طول مدت اقامت خود در کشور طرف دوم قرارداد تشدید شود، مادامی که فرد بیمار تحت قوانین طرف دوم قرارداد در حرفه ای که منجر به ایجاد و یا وخیم تر شدن بیماری وی شود قرار نداشته باشد، سازمان ذیصلاح طرف اول قرارداد موظف است تا هزینه های مزایا را با در نظر گرفتن وخیم تر شدن بیماری و مطابق با مفاد قوانین حاکم بر آن سازمان پرداخت نماید. در صورتی که فرد بیمه شده تحت قوانین طرف دوم قرارداد مشغول به فعالیت شود، سازمان ذیصلاح طرف اول قرارداد موظف است تا هزینه مزایا را بدون در نظر گرفتن تشدید بیماری و مطابق با مفاد قوانین حاکم بر آن پرداخت نماید. سازمان ذیصلاح طرف دوم قرارداد موظف است تا مابه التفاوت مزایای محاسبه شده پس از تشدید بیماری را مطابق با قوانین حاکم بر سازمان و مزایای قبل از تشدید بیماری پرداخت نماید.

بخش پنجم
بیمه بیکاری

ماده (27)
تجمیع سوابق بیمه ای

(1) در صورتی که شرایط دریافت مزایا بر اساس قوانین یکی از طرفین قرارداد مشروط به تکمیل سوابق بیمه ای باشد، سازمان ذیصلاح طرف مذکور باید سوابق بیمه ای تکمیل شده تحت قوانین طرف دیگر قرارداد را به منظور عدم تقارن زمانی مد نظر قرار دهد.
(2) میزان، مدت زمان و نحوه پرداخت مزایا باید براساس قانون حاکم بر سازمان ذیصلاح مشخص گردد.
بخش ششم
کمک عائله مندی

ماده (28)
تجمیع سوابق بیمه ای

(1) در صورتی که قوانین هرکدام از طرفین قرارداد پرداخت حق اولاد را مشروط به تکمیل سوابق بیمه ای بداند، سازمان ذیصلاح می بایست علاوه بر سوابق بیمه ای تکمیل شده تحت قوانین طرف اول قرارداد، سوابق بیمه ای تکمیل شده تحت قوانین طرف اول قرارداد را نیز به منظور عدم تقارن زمانی در نظر بگیرد.
(2) حق اولاد کودکانی که مقیم کشور طرف دیگر قرارداد می باشند باید براساس قوانین طرفی تنظیم گردد که فرد در آن بیمه شده است، بطوریکه گویا کودک مقیم همان کشور می باشد.
(3) در صورتی که مشمولیت حق عائله مندی در قوانین هر دو طرف قرارداد وجود داشته باشد، پرداخت آن مطابق با قوانین کشور محل اقامت فرزند خواهد بود.

قسمت چهارم
موارد متفرقه

ماده (29)
اقدامات اداری و روش های همکاری

(1) مقامات ذیصلاح طرفین قرارداد موظفند تا بر ضرورت رعایت مقررات اداری را به منظور اجرای مواد این تفاهم نامه تاکید نمایند.
(2) مقامات ذیصلاح طرفین قرارداد باید نسبت به ایجاد ارتباط و تبادل اطلاعات لازم در خصوص اقدامات انجام شده در اسرع وقت اقدام نمایند و یکدیگر را از هرگونه تغییر بوجود آمده در قوانین موثر کشور خود در تفاهم نامه حاضر مطلع سازند.
(3) مقامات ذیصلاح طرفین قرارداد می بایست به منظور سهولت در اجرای مفاد این تفاهم نامه نمایندگانی را از سوی خود انتخاب و معرفی نمایند.
(4) مقامات و سازمان های ذیصلاح هر کدام از طرفین قرارداد می بایست نسبت به حمایت و یاری طرف دیگر قرارداد در خصوص هرگونه مساله مرتبط با اجرای تفاهم نامه به گونه ای اقدام نمایند که گویا مساله مذکور تاثیراتی بر قوانین کشور خودشان خواهد داشت. اینگونه همکاری های اداری و اجرایی بصورت رایگان انجام خواهد پذیرفت.
(5) معاینات پزشکی که منحصرا به منظور به انجام رساندن قوانین یکی از طرفین قرارداد، مرتبط با شخصی که محل اقامت یا سکونتش کشور طرف دیگر قرارداد باشد می بایست بر اساس درخواست و هزینه سازمان ذیصلاح و توسط سازمان محل اقامت و یا سکونت وی صورت پذیرد. معاینات پزشکی مرتبط با قوانین هردو طرف قرارداد باید با هزینه و توسط سازمان محل اقامت و یا سکونت صورت گیرد.
(6) هرگونه اطلاعاتی که بر اساس این توافقنامه و در خصوص فردی از جانب یک طرف قرارداد با طرف دیگر قرارداد مکاتبه می شود باید محرمانه تلقی گردیده و باید صرفا در راستای اهداف و اجرای این توافقنامه و قوانینی که بر آن حاکم است مورد استفاده قرار گیرد. طرف دیگر قرارداد نباید اطلاعات مکاتبه شده را فاش سازد.

ماده (30)
اختیارات نمایندگان دیپلماتیک

به منظور اجرای این تفاهم نامه، مقامات سیاسی و کنسولگری هریک از طرفین قرارداد ممکن است بطور مستقیم و بدون وکلای حقوقی به مقامات، سازمانهای ذیصلاح و نمایندگان طرف دیگر قرارداد مراجعه نمایند تا بمنظور حفاظت از منافع اصحاب دعوی که شهروندان خود می باشند ، اطلاعات مورد نیاز را بدست آورند.

ماده (31)
کاربرد زبان های رسمی

(1) زبان مورد استفاده مقامات ذیصلاح و سازمانهای طرفین قرارداد بمنظور به انجام رساندن تفاهم نامه، زبانهای رسمی خودشان خواهد بود.
(2) هیچگونه مدرک یا درخواستی بواسطه اینکه به زبان رسمی طرف دیگر قرارداد نگارش شده است، رد نخواهد شد.

ماده 32
معافیت

(1) هرگونه معافیت، کاهش معوقات و بدهی‌های پرونده ‌های مکتوب و اسناد پیوست به منظور  اجرای قوانین یک طرف قرارداد ، می‌بایست در خصوص هرگونه بیانیه و یا سندی که بر اساس قوانین طرف دیگر قرارداد و یا اجرای این توافقنامه ارائه می شود نیز اعمال گردد.
(2) هرگونه مدرک شناسایی، سند و یا اعلامیه جهت اجرای این موافقتنامه به تائید قانونی نیازی ندارد.

ماده (33)
ارائه دادخواست کتبی

(1) صدور هرگونه تقاضانامه، بیانیه و یا استیناف؛ متعاقب اجرای این موافقتنامه یا قوانین طرفین قرارداد به مقام ذیصلاح سازمان یا دیگر اعضاء ذیصلاح طرفین قرارداد می‌بایست به مقامات، سازمان‌ها یا اعضاء ذیصلاح طرف دیگر قرارداد نیز ارائه شود.
(2)  متعاقب اجرای این موافقتنامه، درخواست برخورداری از هرگونه مزایا تحت قوانین هر یک از طرف قرارداد می‌بایست به عنوان درخواست مزایا، ارائه شده به طرف دیگر قرارداد تلقی گردد.
(3) هرگونه درخواست، بیانیه و یا استیناف؛ متعاقب اجرای این موافقتنامه؛ می‌بایستی با در نظر گرفتن همان مهلت اعلام شده به مقام ذیصلاح سازمان یا اعضاء ذیصلاح طرف دیگر قرارداد ارائه گردد.
(4) هرگونه درخواست، بیانیه و یا استیناف سازمان های ذیصلاح فوق الذکر؛ در راستای اجرای بند 1 تا 3 از این ماده؛ باید مستقیما و بدون تاخیر به طرف دیگر قرارداد اعلام گردد.

ماده (34)
جبران خسارات

(1) در صورتیکه فردی بر اساس قوانین هریک از طرفین قرارداد و بر حسب خسارتی که در کشور طرف دیگر قرارداد متحمل شده مزایا دریافت می دارد، و اگر حق برخورداری از غرامت در قبال اشخاص ثالث بر اساس قوانین آن طرف قرارداد وجود دارد، این حق برخورداری از غرامت بر اساس قوانین طرف اول قرارداد به سازمان مربوطه اش انتقال داده می شود.
(2) درصورتی که حق پرداخت غرامت در رابطه با یک نوع خسارت با یک نوع مزایا باشد و این حق برای هر دو سازمان طرف قرارداد، باتوجه به پاراگراف 1 این ماده به وجود آید، طرف ثالث قرارداد میزان خسارت را به هریک از سازمان‌های ذی‌ربط طرف اول و یا دوم پرداخت می‌نماید. سازمان‌های ذیصلاح می‌بایستی وجه مذکور را براساس ضریب نسبی مزایا به بیمه شده مشمول ارائه نمایند.

ماده (35)
استرداد پرداخت‌های مازاد

چنانچه سازمان ذیصلاح از هر طرف قرارداد مبلغی را به بیمه‌شده تحت قوانین این توافقنامه، بیش از میزان استحقاقی، پرداخت نماید، می‌توان از سازمان مسئول پرداخت مزایای مربوط به آن فرد از طرف دیگر قرارداد درخواست نماید تا مبلغ مازاد را مسترد نماید. و این سازمان ملزم به تأدیه وجوه اضافی پرداخت شده به سازمان طرف دیگر قرارداد می‌باشد.
درصورت عدم برگشت بدهی از طریق فوق؛ روش‌های اجرایی ذیل قابلیت اجرایی دارند:
الف- وقتی سازمان ذیصلاح هر یک از طرفین قرارداد به بیمه‌شده مبلغی را مازاد بر میزان استحقاقی پرداخت نماید، سازمان مربوطه باید براساس شرایط و قوانین مجاز، از سازمان طرف دیگر قرارداد که مسئول پرداخت مزایا بوده درخواست کسر مبلغ مازاد را بنماید.
کسری مبالغ پرداختی با اعلام سازمان ذیصلاح اولیه، از طریق سازمان ذیصلاح طرف دیگر قرارداد قابل مطالبه می‌باشد.
ب- چنانچه سازمان ذیصلاح طرف قرارداد پیش‌پرداختی را به بیمه‌شده تحت قوانین مربوطه ارائه نماید، می‌تواند از سازمان ذیصلاح طرف دیگر قرارداد کسر مبلغ پیش‌پرداخت را برای همان مدت بنماید. سازمان ذیصلاح طرف دیگر قرارداد می‌تواند مبلغ مازاد را کسر و به سازمان ذیصلاح طرف دیگر قرارداد منتقل بنماید.

ماده (36)
پرداختها براساس پول رایج درکشور
(1) پرداخت هرگونه مزایا برطبق این موافقتنامه می‌بایست بنابر وجه قانونی و رایج در کشورهای طرفین قرارداد باشد و این نوع پرداختها به واقع پرداخت کاملی از تعهدات سازمان ذیصلاح محسوب می‌گردند.
(2) بنا بر این توافقنامه، در صورتیکه سازمان ذیصلاح هر یک از طرفین قرارداد ملزم به بازپرداخت وجهی به سازمان دیگر طرف قرارداد شود این وجه می بایستی به واحد پولی طرف دوم قرارداد بازپرداخت گردد و سازمان اولیه طرف قرارداد نیز متعاقباً به واحد پولی  خودش ملزم به بازپرداخت وجه مربوطه به ذینفع می باشد.
ماده (37)
حل اختلافات

(1) هر گونه اختلاف ناشی از تفسیر و اجرا این توافقنامه از طریق رایزنی و توافق مقامات ذیصلاح طرفین قرارداد حل می گردد.
(2)  اگر اختلافی بر اساس روش مندرج در پاراگراف اول این ماده و پس از گذشت 6 ماه از تاریخ بروز اختلاف و از طریق مبادی ذیربط حل نشود طرفین مجاز هستند به مکانیسم داوری مراجعه کنند تا بر اساس اصول اولیه و طرز کار داوری مشکل شان حل شود.
بخش هفتم
مرحله انتقال و مقررات  نهایی

ماده (38)
مقررات انتقال

(1) مفاد مندرج این توافقنامه پیش از لازم الاجرا شدن از اعتبار قانونی برخوردار
نمی باشد.
(2) سوابق پرداخت حق بیمه، هر یک از طرفین قرارداد قبل از لازم الاجرا شدن این توافقنامه به منظور بهره برداری از امتیاز مربوطه پس از لازم الاجرا شدن قابل محاسبه می باشند.
(3) هر گونه مزایا بنا به درخواست شخصی و مرتبط با مفاد این توافقنامه به محض لازم الاجرا شدن پرداخت می گردد مگر آنکه آن حقوق بر اساس پرداخت مبلغ مقطوعی قبلاً تعیین شده باشند.
(4) در شرایطی که بر اساس پاراگراف 3 این ماده ظرف دو سال از تاریخ لازم الاجرا شدن این توافقنامه در خواستی ارائه گردد، حقوق ناشی از آن بر اساس مفاد این توافقنامه از تاریخ درخواست قابل پرداخت می باشد و گذشت زمان، بر اساس مقررات و قوانین هریک از طرفین قرارداد، عاملی در تاثیری در آثار حقوقی و احقاق حق مدعی نخواهد داشت. تاریخ ارائه درخواست باید برای درخواستی که پس از دو سال ارائه شده است ملاک عمل قرار گیرد.

ماده (39)
تصویب و لازم الاجراشدن

(1) این توافقنامه بر اساس قوانین طرفین قرارداد مورد تصویب قرار می گیرد و تسهیلات اجرای آن به محض تبادل توسط طرفین امکان پذیر می باشد.
(2) این توافقنامه بعد از سه ماه از تاریخ تصویب و تبادل آن لازم الاجرا  می گردد.

ماده (40)
مدت زمان اعتبار و انقضای توافقنامه

(1) مدت زمان اعتبار این توافقنامه نا محدود می باشد.
(2) انقضای این توافقنامه منوط به اطلاع هر یک از طرفین طرف قرارداد سه ماه قبل از تاریخ انقضا می باشد.
ماده (41)
حفظ حقوق اکتسابی

(1) در صورت انقضای توافقنامه، کلیه حقوق اکتسابی ناشی از این توافقنامه با انقضای آن از بین نمی رود.
(2) در صورت انقضای توافقنامه، کلیه مراحل مرتبط با حقوق و مزایا که تا کنون هیچ تصمیمی در خصوص آنها اتخاذ نشده باشد، می بایست بر اساس مفاد توافقنامه منعقد گردد.
متن اصلی این توافقنامه به سه زبان فارسی در جمهوری اسلامی ایران و زبان ترکی در کشور ترکیه و زبان انگلیسی توسط طرفین امضا شده و معتبر می باشد. در صورت بروز ناهمخوانی نسخه انگلیسی معتبر می باشد.

از طرف دولت
جمهوری اسلامی ایران از طرف دولت
جمهوری ترکیه

آپارات سراسری - استان ها سروش سراسری - استانها
اظهار نظرات | 0 نظر
captcha
Page Generated in 9/3033 sec